وى در كوفه زاده شد و اصالتاً ايرانى بود . براى تعالى و نشر تعاليم اسلام و معارف خاندان رسول صلى الله عليه و آله همراه با برادر خود حسن بن سعيد به اهواز رهسپار شد و براى اعتلاى اسلام و شيعه بسيار كوشيد . پس از درگذشت برادرش ، از آنجا به قم رفت و در خانهء حسن بن ابان جاى گرفت و دانشمندان و شخصيت‌هاى بسيارى از وى روايت شنيدند . روايات وى ، در بسيارى از نام‌آورترين كتب شيعه چون : كافى ، تهذيب ، استبصار ، من‌لايحضره الفقيه ، وسائل الشيعه و . . . نقل و به آن استناد شده است . به گفتهء شيخ طوسى ، وى و برادرش از اصحاب امام رضا ، امام جواد و امام هادى عليهم السلام بودند . وى در قم درگذشت . تأليفات وى و برادرش بيش از 30 جلد است كه برخى آورده شد . تأليفات وى ( و برادرش ) : 1 - المناقب 2 - كتاب الزيارات 3 - كتاب التقية 4 - الرد على الغلاه 5 - المثالب و . . . 11 - ابن اعثم كوفى ( ؟ - 314 ق ) ابومحمد احمد بن على ، معروف به ابن اعثم كوفى الكندى ، محدث ، شاعر و تاريخ‌نگار بزرگ شيعى . از زادگاه و زادروز وى هيچ اطلاعى در دست نيست و حتى در نام و نسب وى اختلاف است . برخى نام وى را احمد و برخى محمد آورده‌اند . همچنين لفظ « اعثم » را كه لقب پدر وى بود ، گاهى دربارهء خود وى « ابن اعثم » به كار بردند . ياقوت حموى در معجم الادبا ابياتى از وى آورده است و نيز در ارشاد الاريب الى معرفه الاديب ، حموى از وى چنين ياد مىكند : « مورخ است و شيعى مذهب و نزد اهل حديث ضعيف شمرده مىشود » ؛ كه البته سخن حموى از جهت بغض و كينه‌اى است كه به تشيع دارد .